De wereld, Oceanië

Nieuw-Zeeland // Liftavonturen op het noordereiland

Na het adembenemende natuurgeweld op het zuidereiland was het de beurt aan het noordereiland. De Cook Strait vaar ik over per boot en ik kom aan in Wellington, de stad waar ik later zou besluiten te gaan wonen. Het gevoel ‘s ochtends niet te weten waar ik ‘s avonds eindig wil ik nog lang niet kwijt en dus leg ik ook het noordereiland grotendeels liftend af. Het is het noordereiland waar ik weer een beetje tot mezelf kom, waar de rust weer een beetje wederkeert in mijn hoofd na een gekke periode in Sydney en waar ik me weer leer focussen op de toekomst. In deze blog verhalen over mijn liftavonturen op het noordereiland.

Tongariro Alpine Crossing

Vanuit Wellington krijg ik een lift van Chris, een man die al jarenlang backpackers door heel Nieuw-Zeeland vervoert. Hij maakt vaak lange autoritten en vindt het prettig wanneer er iemand naast hem zit. Vroeger liftte hij zelf ook veel en tijdens de rit deelt hij verhalen over zijn eigen liftavonturen. Chris zet me af bij een hostel vlakbij te beroemde Tongariro Alpine Crossing die ik de volgende dag zal gaan lopen. Deze Crossing is de meest populaire dagwandeling op het noordereiland. Negentien kilometer leg ik af in 7 uur, onderweg alle seizoenen ontmoetend die er zijn. De Crossing is verbluffend mooi en laat me nog meer het Nieuw-Zeeland zien dat ik ken van de ansichtkaarten.

heuvel landschap nieuw zeeland

tongariro crossing berg met wolken

Onderweg naar Tongariro NP. 

De Tongariro Alpine Crossing is koud, nat, besneeuwd, zonnig en warm. Ik start om 5 uur in de ochtend om zo de toeristenmassa voor te zijn en de zonsopkomst te bewonderen vanaf deze berg. 
Blauwe meer tijdens Tongagiro Crossing

Blue Lake.

Emerald lakes groene meren Tongariro Crossing

De sensationele highlight van de wandeling: de Emerald Lakes. Hier is het pad het steilst en het moeilijkst, maar wanneer ik dan boven sta is het uitzicht er een die ik niet snel zal vergeten.

Emerald Lakes Tongariro Crossing

Achter de Emerald Lakes ligt de Red Crater en Mount Ngaururuhoe, ook wel Mount Doom genoemd vanwege de Lord of the Rings films.

In volle glorie!

Het laatste of eerste deel van de crossing, afhankelijk van waar je start, is aardig vlak en geeft je uitzichten over de uitgestrekte velden.

Op de top van de bergen. Zo dankbaar dat ik dit allemaal mag zien en meemaken.

Waimangu Volcanic Valley

Rotorua was mijn tweede stop van het noordereiland. In deze omgeving vind je veel vulkanische valleien zoals Waimangu. Ik vond het heel interessant om de geisers, natuurlijke warmwaterbronnen en kraters te zien (en te ruiken!). Gefascineerd liep ik door dit park waar ik leerde over vulkanen en alle kleuren van de regenboog ontdekte in de diepe kratermeren.

Nieuw-Zeelandse gastvrijheid

Tijdens mij eerste nacht in Queenstown ontmoette ik boer George uit Matamata. Hij nodigde mij uit bij hem en zijn vrouw thuis voor wanneer ik in de buurt was. Op een zondagochtend zonder enige plannen herpakte ik mijn tas en vond het briefje met zijn nummer. Ik ontdekte dat Matamata maar twee uurtjes rijden was en besloot George te bellen. Nog net zo enthousiast als in de kroeg vertelde hij me die middag langs te komen. Ik schreef een nieuw bordje maar nog voordat de inkt goed en wel opgedroogd was, stopte er al een Filipijnse familie met wie ik mee kon rijden. Halverwege veranderde ik van lift en luisterde ik met Sam uit de UK naar zijn favoriete muziek. We spraken af elkaar weer te zien wanneer we terug in Wellington zouden zijn. Diezelfde middag stond ik in mijn overall bij George en Sue de koeien bijeen te drijven om te melken, ‘s avonds dronken we wijntjes en kookte Sue een heerlijke maaltijd. Ik voelde me zo welkom! Na een nacht in een groot bed met schone lakens stond de volgende verrassing alweer voor me klaar. Nog voor het ontbijt werden er sleutels van een auto in mijn handen gedrukt, na het ontbijt kwamen daar de sleutels bij van hun pasgebouwde huis in Whangamata aan het strand. ‘Ga, en zie maar wanneer je terug komt,’ waren hun woorden. Zelf wist ik geen woord uit te brengen en vond ik het onvoorstelbaar dat ze dit voor mij deden. Maar precies dít is de charme van de Nieuw-Zeelanders. Het volle vertrouwen en uitgaan van het positieve. Drie dagen later zat ik in een strandhuis met uitzicht over de oceaan.

Het strandhuis in Whangamata

Het was nadat ik drie weken in Nieuw-Zeeland was dat ik me compleet om mijn gemak voelde sinds een hele lange tijd. Het was in Whangamata waar ik mijn leven overdacht, reflecteerde op mijn relatie die voorbij was gegaan en de keuze maakte om langer in Nieuw-Zeeland te blijven. Het was hier, waar ik me als een van die vrouwen uit een boek voelde, wonend in een slaperig stadje waar ze herstellen van de ups & downs die het leven ze soms toesmijt. Het was hier waar ik ‘s ochtends het dorp in liep om een chai latte te bestellen, een boek las op het strand en een duik nam in de zee. Het was hier waar ik alleen kon zijn voor dagen achtereen en avonden op de bank door kon brengen met alleen maar luisteren naar de golven en het kijken naar de oceaan. Het was hier dat ik voor het eerst sinds lange tijd weer een glimp van mijn oude zelf zag, de vrouw die ik op de een of andere manier verloren was het afgelopen jaar en waar ik nieuwe blije vonkjes kon voelen wanneer ik aan de toekomst dacht. Het was hier, waar ik vrede maakte met mezelf, gevoelens van schuld los kon laten en kalmte kon vinden in mijn gedachtenstroom. Het was hier waar ik voor de eerste keer mijn break-up volledig accepteerde, het alleen-zijn kon omarmen en de potentie van deze nieuwe fase in mijn leven kon inzien.

Cape Palliser

Na mijn fijne tijd in Whangamata liftte ik terug naar Wellington. De gehele rit legde ik af in een grote vrachtwagen. Af en toe moesten we onderweg iets lossen bij grote winkelmagazijnen, waarna we weer verder reden. In Wellington regelde ik een woning en werk. Al snel was het Nieuwjaarsavond en maakte ik een campingtrip naar Cape Palliser, een mooi natuurgebied dat twee uurtjes rijden vanaf de stad ligt. Hier kun je zeehondjes spotten die liggen op te warmen in de zon, een vuurtoren bezoeken, over Black Sand beach slenteren en gratis kamperen.

Onderweg zag ik dit mint groene pareltje, een 70’er jaren Volvo bus. De eigenaren waren heel vriendelijk en na een leuk praatje nodigden ze me uit in de bus te kijken. Ik werd verliefd! Ik houd van de spirit van deze grey nomads,  zoals ze hier genoemd worden. Mensen die na hun pensioen de boel verkopen en in een busje de wereld over gaan reizen.

Onze eigen set up voor de nacht, pal aan het strand!

Tijdens mijn reizen ontmoet ik veel nieuwe mensen. Zo nu en dan ontmoet je iemand waarbij het meteen intens goed voelt en waarvan je al snel doorhebt dat er een vriendschap voor het leven geboren is. Frederique is voor mij zo iemand. Deze lieve en sterke vrouw gaf alles op in Duitsland, vertrok naar Nieuw-Zeeland en kocht haar eigen campervan om rond te reizen. Nieuwjaarsnacht spendeerden we met zijn tweeën aan een strandje, verhalen delend terwijl we champagne dronken en na middernacht de zee in doken om de start van 2018 te vieren.

Black sand beach. De meest perfecte combinatie van het blauwste blauw en het zwartste zwart.

Een van de vele uitzichten vanaf Cape Palliser Road.

En de uitkijk vanaf de vuurtoren. Zeker de 252 steile tredes waard!

Dit was het eerste gedeelte van mijn tijd op het noordereiland. Wil je graag meer gedetailleerde informatie lezen over de plekken die ik in Nieuw-Zeeland bezocht? Kijk dan ook eens naar de artikelen die ik schreef voor de Boho Guide.

24 thoughts on “Nieuw-Zeeland // Liftavonturen op het noordereiland

  1. Wat een prachtige foto’s en wat een mooi verhaal. Zoveel ontmoetingen met mensen, mensen met wie je mee kon rijden, maar ook veel meer contact mee kon hebben. Ik ben jaren geleden in Nieuw Zeeland geweest ene il absoluut nog eens terug.

  2. Wow! Wat een mooie trip moet dat zijn geweest en wat een geweldige gastvrijheid en zo veel vertrouwen in mensen dat je gewoon sleutels van hun strandhuis en auto krijgt…

  3. Wauw wat bijzonder en avontuurlijk. Ik word zelf al lichtelijk nerveus als ik smorgens nog niet weet hoe de dag eruit ziet en waar ik terecht ga komen maar als ik dit lees zou ik willen dat ik dat wat meer los kan laten 🙂

  4. Wat een fantastische foto’s en een prachtige reis maak je! Nieuw-Zeeland staat hoog op mijn wensenlijstje om naartoe te gaan en na het zien van deze foto’s en je blog kan ik helemaal niet meer wachten. Super!

    1. Lief! Als ze nog vragen over het eea heeft mag ze me altijd benaderen. Ik werk ook voor een Nieuw-Zeeland reisspecialist momenteel, dus ik denk dat ik er aardig wat vanaf weet 😉

  5. Ik kan echt geen genoeg krijgen van jou mooie foto’s. Zo helder en alles zo mooi blauw. I love it. Ik wil ook eens naar nieuw-zeeland maar is best een eindje vliegen volgens mij. Sowieso wil ik dan de filmset zien van de hobbit haha

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *